Kwentong Kengkay

Mayo 24, 2012

it’s time to support pinoy products

Filed under: Kwentong Kengkay — kengkay @ 8:42 umaga
Tags: , , , , , , , ,

oo naman, panahon na para ipagmalaki ang sariling atin. sa totoo lang, mas maganda naman talagang di hamak ang made in pinas. kailangan nyo lang malaman kung alin, alin, alin ang kakaiba.

ako, matagal ko ng ginagawa yan. ang maghanap ng kakaiba pero tunay na made in pinas pa rin.

katunayan? kapag bumibista kami sa pinas, ang bitbit kong pasalubong ay lahat made in the philippines.

ang pinakasikat sa mga dinala kong pasalubong dito sa alemanya ay ang cloth bags na binili ko sa filipiniana section ng isang department store sa pinas. dahil nga hindi uso dito ang plastic bags kapag nag-go-grocery ay panay cloth bags ang dala nila, kundi naman, plastic boxes.

at dahil sa pasalubong kong cloth bags na made in pinas, aba, mas mukha na silang donya kapag nasasalubong ko sila sa grocery stores. ang nakakatuwa nito, halos dalawang taon ko ng ibinigay sa kanila ang mga bags na iyon ay gamit-gamit pa rin nila hanggang ngayon!

at para sa akin, parati akong may dalang bayong para sa sarili kong saya :-)

tungkol pa rin sa mga bags as pasalubong, sabi naman nung isang kaibigan; sinamay bags naman na makulay ang dala nyang pasalubong sa mga banyaga nyang kaibigan. tuwang-tuwa din at ginagamit pa talaga sa opisina! o di ba?

recycled wallet from a women’s house in pasig

sikat din ay ang mga miniature jeepneys at sidecar/trisikad/padyak; pati tricicle kamo. sa mga nagkokolekta ng mga sasakyang miniatures dito sa alemanya, nakakatuwang makita sa tokador nila na nakalinya ang ating king of the road talaga.

at ang walang kamatayang t-shirts na may mga tatak ng magagandang tanawin sa pinas, o kahit na yung mga quotes na pinoy na pinoy. gustong-gusto din yan ng mga banyaga.

para naman sa mga teenies, ang parati naming bitbit ay ang mga alahas na gawa sa pinas — daming pwedeng pagpilian talaga: relos, singsing, earrings, necklaces, bracelets. Simple pang dalhin dahil maliit lamang sila.

para naman sa mga tunay na lalaki, ang special request ay ang tanduay, kundi man san miguel beer. o kaya naman, yung mga wine/beer glasses na may drawings na pinas na pinas ang dating.

ay, hindi na uso yung mamang may lumalabas na kuwan kapag inalis yung drum. pati na yung mga itak na maliliit.

marikina made


(may karugtong…)

Mayo 10, 2012

sali tayo: the footprints project

Filed under: Kwentong Kengkay — kengkay @ 7:07 umaga

oo nga naman, hindi gumagamit ng kubyertos ang mga isda.

kaya kung susugod sa dagat para mag-enjoy; kailangang isipin din natin na dapat ding mag-enjoy ang mga isda, di ba?

pwes, naglista ako ng mga paraan para hindi mapilitang gumamit ng kubyertos ang mag isda.

mga paraan para maging matagumpay ang the footprints project:

1. mag-kamay: ang sarap yata mag-kamay kapag sa dagat ang kainan, tapos libre pa ang hugas!

2. gumamit ng dahon ng saging: kapag nagpi-piknik kami dati, sa dahon ng saging namin binabalot ang kanin. at minsan para mas simple, naka-hiwahiwalay na ang pagkain o ang baon na nakabalot din sa dahon ng saging. andun na ang kanin, na may adobong baboy/manok, tapos may pira-pirasong kamatis! at para talagang manatiling mainit ang pagkain, binabalot pa namin ng mga ilang tapal ng diyaryo! pagbukas ng dahon ng saging, mainit pa ang pagkain at ang bango talaga.

3. prutas ang dalhin para sa masaganang panghimagas at snack time (sige na nga, pwede rin ang mga chichiria pero huwag kung saan-saan itapon ang inyong wrappers!)

4. at para siguradong may pagtatapunan, magdala ng sariling plastic bag para sa basura. minsan kasi malayo ang basurahan, katatamarang dalhin dun ang basura, di ba? at kiber, kung akala ninyong walang nakakita, nakabantay ang mga isda!

5. para sa mga sigarilyong lumulutang sa dagat: alam nyo rin bang hindi rin naninigarilyo ang mga isda? kaya kung tapos na ang inyong paninigarilyo, ilagak ang naiwang filter sa basurahan, siguraduhin lang na wala ng upos ito. at baka naman magsimula pa ng sunog.

6. yung mga bote ng inumin: kung may balak kayong mag-message in a bottle, okay lang. pero isang botelya lang ang kailangan. hindi buong case! ilagay ang inyong mga gamit na botelya sa basurahan; kung hindi man ibalik sa case. at huwag na huwag itapon sa dagat. ayaw din ng isda ng bubog, lalo na ng mga paa natin.

7. at paki-usap lang: kung may makitang basura sa dagat? pwedeng koletahin ito at ilagay sa basurahan? siguro naman sa buong araw na pag-tigil ninyo sa dagat ay pwedeng mag-laan ng ilang minuto para magkolekta ng basurahan sa laot at sa baybayin? ginagawa namin yan kapag kadarating pa lang namin sa dagat. iikot muna kami para tingnan kung may bubog, lalong-lalo nang siguradong inspektiyonin kung may mga gamit na syringe needles, matatalim na bagay at basura. kokolektahin ang mga iyon at ilalagay sa basura. pagkatapos, libre ng mag-footprints in the sand. at bago kami umalis, iniiwan naming malinis ang aming lugar. totoo yan, kasi takot na takot ang mga little kengkays na makatapak ng kung ano dahil sa masamang experience nila sa isang beach dito sa alemanya.

yan lang ang mga naisip ko. kapag may naisip pa kayo, makidadag na lang!

kapag ginawa natin yan, am sure makikiparty ang mga isda sa atin!

Mayo 7, 2012

Santiago vs. Tulfo: Thrilla in NAIA

Filed under: Kwentong Kengkay — kengkay @ 10:49 umaga
Tags: , , ,

Raymart Santiago o Ramon Tulfo?

Kaninong panig kayo?

Am sure napanood nyo na ng paulit-ulit ang video kaya hindi ko na-ilagay ang link. Baka kasi ulit-ulitin ko na naman ang panonood e. :-)

(Ang image na asa itaas ay naibahagi lamang po sa akin sa Facebook. Hiniram ko lang po sya. Salamat sa gumawa ng image.)

Mayo 6, 2012

Choco Crinkles

Filed under: Kwentong Kengkay — kengkay @ 9:52 umaga
Tags: , , ,

alam nyo ba na bawat okasyon dito sa alemanya, o kahit na walang okasyon, parating may choco crinkles sa aming bahay.

e kasi naman, di pala uso dito ang choco crinkles.

na-diskubre kong walang choco crinkles dito sa mga bakeries nila. nuong una, akala ko ubos lang talaga. pero nung nagsimula akong mag-bake at matikman ng mga kakilala, bilib na bilib sila. ang sarap daw. pahingi daw ng recipe.

naks, feeling ko ako ang naka-diskubre ng choco crinkles talaga! at iyan din ang dahilan kung bakit ako natutong magluto at magbake bigla. kasi yung mga nakasanayan nating pagkain sa pinas (na may impluwensya ng amerika) ay hindi uso dito sa alemanya. pati kamo ang paborito kong blueberry cheesecake at blueberry muffin ay iba ang presentasyon nila dito. sabi ko dati, mas masarap at mas matamis sa pinas. mas marami kasing keso atsaka siyempre, fresh yung prutas, na hindi ako sanay. ngayon, sanay na din, op kors.

mabalik tayo sa choco crinkles. kapag nagbe-bake ako ng choco crinkles, akala mo may darating na buong barangay sa bahay namin. doble o triple ang batches na ginagawa ko.

kasi kadalasan, ginagawang baon ng mga anak ko para sa school. ang mga little kengkays, dinadagdagan nila kasi nagpapalitan sila ng mga classmates nila. choco crinkles in exchange for??? ganun!

at siyempre, pang almusal, pang merienda, pang-himagas. oo, sinasawsaw yan ng mga anak ko sa tsaa!

at minsan, pang-regalo sa mga titser nila. pang-regalo kapag may nag-imbita sa amin. pang-regalo kapag may inimbita kami. pang-regalo kapag may okasyon, basta!!!

parating frozen choco crinkles na nakalagay sa container o plastic na naka-tago sa pinakalikuran ng aming freezer. sikret yun. para sakaling may gustong kumain, 30 minutes lang pagkalabas sa freezer ay meron na agad. iniiba-iba ko talaga ang lalagyan, para hindi madiskubre agad.

at oo nga pala. kapag may party sa aming bahay, o kaya may group party ang mga bata? ang request sa amin ay magdala ng matamis, oo, yung choco crinkles ulit. ubos agad yun. kasi nga, bite-size na, masarap pa.

eto ang recipe na gamit ko para sa pinakamasarap na choco crinkles sa alemanya :-)

CHOCO CRINKLES

Ingredients:
2 cup sugar
3/4 cup vegetable oil (olive o sesame oil ang gamit ko parati)
3/4 cup cocoa
4 eggs
2 tsp vanilla extract
2 1/3 all purpose flour (kahit kailan ay hindi ako nag sift ng flour pero kung gusto ninyo ay pwede ninyong gawin)
2 tsp baking powder
1/2 tsp salt
powdered confectioner’s sugar

Preparation:
- Stir together sugar and oil. Beat in eggs, one at a time. Add the vanilla.
- Stir flour, cocoa, baking powder and salt in a separate bowl.
- Add to the sugar and egg mixture.
- Cover and refrigerate at least six hours.
- Heat oven to 350 degrees F/175 degrees C.
- Shape dough into 1 inch balls. Roll in powdered sugar.
- Bake around 8-10 minutes until the tips are cracked.
- Cool.

Marami pa akong recipe dito.

Pramis, kapag binenta ko siguro yung recipe pa lang, ang laki na ng kinita ko. Pero dahil bati tayo, share ko ng libre ang recipe, siyempre!

Abril 24, 2012

Dear Christine Reyes,

Filed under: Kwentong Kengkay — kengkay @ 6:12 umaga
Tags: ,

Dear Christine Reyes,

Alam ko, wala akong paki-alam sa away ninyo ng ate mong si Ara Mina. Pero dahil sikat kayong dalawa, at meron akong blog… meron akong konting K.

Naalala ko, ikaw yung na-stranded sa rooftop ninyo nung Ondoy di ba? Naalala mo din ba na yung ate mong si Ara Mina ang isa sa mga unang gumawa ng paraan para ma-rescue kayo? Kung hindi sa ate mo, ano sa tingin mo ang naging resulta lalo pa’t ang daming nasalanta nung Ondoy? Kami, apektado din ng Ondoy at sobrang pasasalamat namin sa tumulong sa amin. Ikaw?

At oo nga pala, hindi ba’t ang ate mong si Ara Mina ang gumagawa din ng paraan nung mga panahong wala kayo? Ang Ate mo ang nag-trabaho para may makain kayo, di nga ba? Nung mga panahong iyon, ano kaya ang naging contribution mo? At nagpasalamat ka ba sa Ate mo sa mga ginawa nya para sa inyo, para sa iyo?

Sa tingin mo, kung hindi sikat ang Ate mong si Ara Mina, mapapansin ka rin kaya? Magiging artista ka rin kaya? Nagpasalamat ka ba sa Ate mo dahil naging sikat ka rin? At mukhang mas sikat ka pa nga sa kanya sa mga panahong ito e…

Kakampihan ko ang Ate mong si Ara Mina. Hindi lang dahil Ate rin ako, kundi dahil tama sya — hindi na ang kapatid nyang si Christine Reyes ang walang modong nagpapadala ng mga ma-sangsang na mga text messages sa kanya — kundi isang malditang pumasok sa katawan at isip ni Christine Reyes.

Kailangang na ng shock theraphy para madaling makawala ang tunay na Christine Reyes sa malditang nakapasok sa kanyang katawan at isipan. Tama ang iyong Ate Ara Mina, ayaw nyang malapatan ng kasamaan ang kanyang dignidad; kaya kailangan nyang gawin ito. At magtatagumpay sya.

At kung ano man si Ara Mina dati? Wala na kaming paki-alam dun. Kasi kung ano sya ngayon, yun ang importante sa amin.

Kaya Christine Reyes, kung ikaw talaga yang bruhildang nagtatalak sa iyong Ate Ara Mina ngayon? Kawawa ka naman. Pag-gising mo, isang araw, hindi ka na sikat. At ang maiiwan sa utak ng mga tao? Ay ang masangsang na ginawa mo sa Ate mo.

Totoo ang mga sinabi ni Lolo Jose Rizal, ang hindi tumingin sa pinanggalingan ay masahol pa sa masangsang na isda. Andito ako sa Alemanya ngayon, at dahil sa nangangamoy talaga ang ginawa mo sa ate mo, eto tuloy at naka-gawa ako ng love letter para sa iyo.

Love letter ito. Kasi warning para magising ka sa katotohanan: Hindi lamang pera ang dahilan kung bakit tayo nabubuhay sa mundo. At hindi tamang dahilan na batuhan mo ang ate mo ng mga masasangsang na salita, at atakihin ang ate mo na ‘guguluhin mo ang buhay nya’ kapag hindi nasunod ang gusto mo?

Dear Christine Reyes, si Ara Mina ay ate mo. Kadugo mo. Gumawa ng paraan para makakain kayo. Gumawa ng paraan para ma-rescue kayo nuong Ondoy. Naglatag ng daan para maging sikat ka rin. At ngayon, si Ate Ara Mina mo pa rin ang gumagawa ng paraan para mapunta ka sa tamang landas. Pakinggan mo sya. Para sa ikabubuti mo yan.

Hindi makatiis na mag-react sa mga chismis,
Kengkay

Bagong Pahina »

Theme: Rubric. Sumulat ng Blog sa WordPress.com.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 71 other followers