Kwentong Kengkay

Agosto 31, 2008

Inuman sa Espanya

Filed under: Kwentong Kengkay,Oyropa Ko — kengkay @ 8:30 umaga

Edi ba nga all inclusive ang aming bakasyon sa Espanya, so libre lahat ng inumin, as in halos lahat, wag lang yung mga champagne at exclusive na inumin…

Por ehemplo

 Ayan si manoy, nag mix ng aming drinks. Order ni kengkoy e martini, order ko naman e kir royal. Uh, ano daw yun? Na shock si manoy kasi hindi nya kilala ang kir royal. Binigay nya yung listahan nung drinks, mga ilang dosena din yung asa listahan pero yung paborito ni kengkay na kir royal e hindi uso sa kanila, waaa. So sabi ko na lang, vodka on the rocks.

Nakita nyo yung mga drinks dun sa likuran? May tequila sunrise, san francisco at kung ano pang cocktail drinks. Bottom less, kaya naman lasa-less ang mix, hahaha. Walang kalasa lasa yung mix, parang juice lang.

 At eto pa, kapag lunch at dinner, want to sawa din ang wine, pula at puti at sempre beer. Sempre hindi kay bunsoy yung mga baso na yan, kay kengkoy yan at minsan, sa akin din. Ang mga little kengkays e busog na busog sa softdrinks na bottomless din. Kanya kanyang kuha, hindi ko lang napansin kung nakakapuslit ang mga underage sa wine drinking nila, hmmm

 At kapag sarado na ang restaurant, merong dalawang bars na open parati, dyan madalas tumatambay si bunsoy ko. Hahaha, as in, ibat ibang klase ng inumin e sinubukan nya — shakes, soda, softdrinks, slurpee like, juice at kung ano pa. Ang nanalo e yung choco drink at sempre coke, kapag bakasyon lang kasi atsaka sila nakakatikim ng softdrinks, sa bahay namin bawal ang softdrinks :)

Agosto 29, 2008

OFW Suicide Nga Ba?

Filed under: Duon sa Amin,Paki Lang,Pinas — kengkay @ 7:14 hapon

Mahilig akong dumalaw sa inquirer.net bago ako matulog, pero kagabi medyo hindi ako nakatulog dahil dun sa nabasa kong istorya tapos napanood ko pa yung video..

Yung tungkol ba sa istorya ng isang OFW na sinabing nag suicide daw dahil tumalon daw sa isang building sa Abu Dhabi mantalang ang nakita sa katawan nya nung dinala na sa Pinas ay ‘

Milo’s remains arrived in Manila on August 19. Anita Milo-Macalintal, Milo’s aunt who raised her, said Milo’s body bore strangulation marks on her neck, and stab wounds on her chest and legs.

“Her mouth seemed punched in and her genitalia were swollen,” Macalintal said.

Alam nyo yun, yung tipong siguradong isa lang yan sa mga ganyang nakakalungkot na istorya ng mga OFWs natin. Mas marami pang mas malala. Pero kahit na.

Yun tipong, aalis ka ng Pinas para magbali ng katawan para di magutom yung mga naiwan sa Pinas. Yung tipong aalis ka ng Pinas at iiwan yung mga mahal mo sa buhay, yung pagkaing sarap na sarap ka, yung buhay na nakasanayan mo, yung makikipagbakbakan ka sa isang kulturang ibang iba sa kinagisnan mo, yung iiyak ka dahil homesick na homesick ka, yung tipong ang taas ng pangarap mo para sa mga naiwan sa Pinas mantalang alam mo namang isa ka lang aba sa hiram na bansang tinutungtungan mo… Tapos hindi mo alam, hindi alam ng buong pamilya mo, ng mga kaibiga mo… isang araw uuwi ka na lang ng wala ng buhay.

Alam mo yun, yung tipong uuwi ka na lang ng hindi ka man lang nakakapag-paalam. Yung uuwi ka na lang ng ganun pa rin ang kahihitnatnan ng mga gusto mong bigyan ng bagong buhay. Yung wala ka ng magawa kasi naiwan mo na sila ng tuluyan talaga. Alam mo yun?

Naiyak pa ako kasi napnood ko yung nanay nung OFW nagsalita pa, hindi ko alam kung para kanino yung mga pananalita nya kasi meron pang prompter sa background nya, na tipong pinapa-alala pa kung ano dapat nyang sabihin; pero kahit na, alam nyo yun? Yung tipong wala na ngang ngipin yung nanay nya, ibig sabihin, talagang walang pera para kahit man lang sa pustiso — tapos 300 pesos lang daw ang binigay nung recruitment agency para sunduin yung bangkay ng anak nya. Ano ba namang klase yon?

Hindi ko alam kung Pinoy ang may ari ng recruitment agency na yon, Bright International Manpower, pero naku naman, pwede ba, kung magbibigay kayo ng trabaho sa mga umaasang kapwa ninyo Pinoy.. sana namang buong tulong ang gawin ninyo. Hindi yung sa bandang huli e iwanan na sa ere. Imagine, bigyan nyo yung nanay nung patay ng tatlong daang piso para sunduin yung anak nya sa airport na isang bangkay na?

Magkaron naman kayo ng puso, mga recruitment agencies. Maawa naman kayo sa mga taong umasa sa inyo. Sigurado ko, nung nag apply pa lang si Evelyn e makikita sa kanya ang sigla dahil may pag asa ng magbago ang buhay nila. Ngayon, nawala na ang sigla. Wala na rin kayo bigla. Wag sana masilaw ang mga recruitment agencies sa pera, unahin sana nila ang magiging tao nila.

Ayoko ng ganyan, sumasakit ulo ko.

Para kay Evelyn Milo, may your soul rest in peace. Para sa pamilya ni Evelyn, tatagan nyo ang inyong kalooban at maniwala kayo sa May Kapal. Sigurado kong may kasagutan ang lahat ng yan.

Eto ang buong istorya

Agosto 28, 2008

San Mig sa Espanya

Filed under: Dito sa Amin,Duon sa Amin,Oyropa Ko — kengkay @ 5:32 hapon
Tags:

Nakita nyo ba ang nakita ko? Merong San Miguel Beer sa Espanya!

Pero hindi ko talaga nakita yung bote ng San Mig ha. At ayaw ko ring tikman yung overflowing beer sa hotel kung San Mig sya kasi, hmm, kasi hindi rin naman ako umiinom ng San Mig e. Pang Cali lang ang beauty ko :)

At ang sumunod na pinanlaki ng mata ko e meron din silang lechon! Lechona nga lang ang tawag nila, bakit kaya lechona? Kasi babae yung baboy, hehehe, ang corny ko, hmpf!

Yan e nahagilap ko lang nung naglakad lakad kami sa may dagat dagatan. Muntik ko ng hilahin si kengkoy at ang mga little kengkays nung nabasa kong may lechon! Hindi dahil gusto ko kumain ng lechon, mas gusto ko yata yung seafood plate, kundi para mag-pechur pechur ako!

Kaya lang, sarado pa yung restaurant. Kasi sa Espanya, late sila mag lunch, mga after 12 noon; tapos late din sila sempre mag dinner – mag alas nueve ng gabi! As in.. minsan nga 10 pm pa kamo ang bukas ng mga restos.

Magaalumpihit ka na sa gutom wala pa ring magbubukas sa yo ng restaurant ano, waaa. Kaya kung may balak kayong mag Espanya? Magdala ng baon just in case hindi na umabot ang bituka ninyo sa kakaibang open and close ng mga restos dun.

Basic Internet Tips for Parents

Filed under: Papa Dear,Sizzling Tips — kengkay @ 12:44 hapon

Now that my husband’s thinking about buying MC her own computer, of which I am still be bit skeptic about, I guess it is also time share this article I wrote a few months back.
——-

More and more kids are getting busy on the internet. Despite all the software being advertised that are supposed to help adults supervise their kids’ computer use, I believe that the best way to avoid problems is to be aware, to get involved.

Most people say that a computer in the room of a child twelve years old or younger is not recommended – instead, if you want one, install it in a place where everybody can monitor everybody. I myself would want to monitor my kids until the age of 18. Meaning, they might want to have a computer in their own rooms, but I would want them to keep their rooms open when they are using the internet and chatting. I am not strict. And I know I can trust them, but how about the strangers in this wide, wide world? I am just careful.
mccomputer.jpg

It is also important to be informed. Make time to learn. If you are not yet aware of how a computer works, sit down in front of one and click away. If you don’t know how the internet functions, call someone who can properly guide you. Get involved with chatting, emails, site visits, etc. Learn enough to be comfortable with what you can. You would feel better and safer if you know how it works.

Then you must inform the children the rules about using the computers which could be the following:

- Never volunteer personal information such as telephone number, address, name of school to your chat mates.
- This follows, never give information about your friends or your parents and relatives to any stranger.
- Create a separate email address that you can use to communicate to someone you have only just met or people you met in the internet. This email address would be specifically used for new contacts.
- Don’t send your photo to anybody who you’ve only met through chatting.
- With an adult supervision, try how it is with using a different age or different gender when chatting. You will notice that it is very easy to do, and it is fun. Make sure you are dealing with someone who is true.
- Add no strangers into your friends list.
- When you find someone unpleasant in the chatroom, you must bring the attention of the moderator at once. Then ignore the person immediately and switch off the PC.
- Trust your feelings: if you meet someone that makes you uncomfortable, break off the discussion and switch off your computer.
- Don’t forget to take note of this person so you can react faster when you meet him again in the chatroom.
- If you really want to meet with someone from the chatroom, ask your parents first. The meeting place should take place in public. Take your parents or a friend, but don’t go alone.

Make sure the children know these rules. It is safe to make a clear copy of these rules and post it near the working area where the computers are.

You might want to save the sites visited by your kids into the browser’s favorites. This could prevent confusion and further surfing that could lead to the kids stumbling on undesirable sites.
Let’s be open with our kids. It is more effective to ask and talk about things than to ignore them.

You might also start explaining to the kids about sexuality, the different cultures, and the confusing words which they might encounter in the internet. You must lead them gently. This is a developing and very influential media. Computers are for everybody’s consumption now. We should learn how to deal with it in our life. would help your child be aware of all the new experiences they would encounter especially with the sexual contents of the new media.

First posted at PMN Techmomma.

Agosto 27, 2008

Sa Ulap ng St. Tropez at Nice

Filed under: Ano Nga Ulit Yon?,Aruuuhh,Dito sa Amin,Europe,Oyropa Ko — kengkay @ 6:14 hapon

 Okey ba ang pechurs ko? Sempre di ko matiis na kunan ng pectyur ang mga sikat na tourist areas sa Pransya. Pasensya na at mula sa ulap ang kuha ko ha, pero keri na rin di ba? Ayan ang south of France kung saan matatagpuan ang Nice at Cannes.

 At andito naman daw ang St. Tropez kung saan maraming mayayaman at sikat na magaganda at pogi at mga nagpupumilit na maging maganda at pogi at mayaman at sempre ang mga usisero ang naglilipon-lipon.

Bakit ko naman daw alam na dyan ang St. Troper at Nice? E kasi sabi nung piloto ano pa nga ba. Sempre nung sinabi nya yon e may i click click agad ako. Ang biyahe kasi namin from Mallorca, Spain patungong France, dumaan din kami sa tuktok ng Alps Switzerland bago kami lumanding sa Alemanya.

Eto lang masasabi ko sa inyo, nakarating na rin kami sa south of France, meaning naki ride na rin ako sa popularity ng mga showbiz at mayayaman dahil nakapagbakasyon na rin kami sa Nice at sa Cannes at nakayapak na rin kami sa Monaco… sa totoo lang? Over rated silang lahat dahil ang beach dun sa Nice e mabato po, waaa. Wa syang sinabi sa ganda ng buhangin sa Boracay. Sa Cannes naman, hmmm, nothing spectakular kahit nga yung mga hotel na tinutuluyan ng mga sikat e parang, huh, ano ba yun, eto na ba yun? O baka naman bitter lang ako kasi hindi ako makapasok sa mga hotels na yun, hehe. Yun nga lang, maganda ang mga structures nila dun, walang barong barong.

At sa Monaco naman? Hmm, ewan ko kasi nakisilip lang ako dun sa mga yate ng mga mayayaman dun sa kanilang daungan, at naki riding riding sa ginagawang kalsada ng Formula 1 rally. May I pechur pechur dun sa palasyon ni Princess Grace.. At naki upo dun sa may Casino el aire libre at nag people watching na ang nakatabi ko pang ka people watching e isang pinoy na may asawang kana na feeling nya e poging pogi sya at ang galing galing nyang mag inglis at macho syan dahil malaki muscles nya at parang di nya maatim na pinay ako na may asawang aleman at maiitindihan ko ang inglis nya at pwede naman kaming magkamustahan ng tagalog di ba? Minsan talaga ang sarap batukan ng mga kababayan natin na naka tuntung sa ulap ng pantasya.

Oh well, ah basta, ayan ang ulap ng St. Tropez at Nice.

Bagong Pahina »

Theme: Rubric. Sumulat ng Blog sa WordPress.com.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 64 other followers