Mga puna sa: bakit sila ganun?

Ni: reyna elena

reyna elena — Fri, 12 Sep 2008 07:23:38 +0000

relate ako sa buhay bangkok mo ateng, eto nga sabi ko dun sa blog ni Salve, minsan poverty is a choice, bakit? Ayun, ang mga hudas kong pangkin, pinag-aral, me mga allowances, apartment at kung ano anong kalandian, ayun indi nagtapos nang mga aral, nagsipagbuntisan, nasa squatters ngayon. pinalayas nang lola sa condo. magdusa sila sa pinili nilang buhay.

agree ako sa sinabi nang mga readers mo. i know gago ang gobyerno pero di dapat i-asa lahat sa gobyerno. indi ibig sabihin na porke nag-bunga ang kalibogan nang tao, palamunin na nang gobyerno hahaha irresponsable ang mga to kaya ganun.

di ko nabasa sa paper ang Pandoy story na yan, na miss ko, siguro nasa hadaan ang lola at ibang Pandoy ang nameet hehehe

Ni: visitor1

visitor1 — Thu, 04 Sep 2008 04:06:22 +0000

A syanga pala kita ko sa interview sa anak ni Mr Pandoy (30 yrs old na ngayon, kung saan sya ang masamang-masama ang loob) na may kargang bata. Kapatid nya kaya yon o anak. Di naman na siguro anak ni Mang Pandoy yon, ang masakit lang baka obligasyon nya pa rin ito(kung apo).Kaloka.

In fairness napaisip ako baka pinagmamaktol ng anak (ni Pandoy) kaya hindi nakapanatili sa trabaho si tatay nya ay dahil di nga fit sa ibinigay na trabaho. Magkaganon pa man ng time na binigyan ng trabaho si Pandoy hindi lang siguro pinag-aralan nya ang di fit, pati na rin sya kasi noong time na yon senior citizen na rin sya. Bakit kaya hindi nya na lang ipinalit ang anak nya? uso naman yon sa gobyerno di ba. A ewan blaha kayo sa life nyo. Mag aral na lang kayo sa langgam.

Ni: visitor1

visitor1 — Thu, 04 Sep 2008 03:25:58 +0000

Nanisi pa binigyan na nga ng trabaho. E ano ba kung wala kang alam sa binigay sa yong trabaho, di mag emote ka na lang. ANg mahalaga may sweldo. Problema lang kasi lahi ng walang kapangapangarap. Walang permanente no, ako nga talagang permanent sa trabaho pero I always save dahil ano man ang mauna ma bad trip sila sa akin o mabad trip ako sa kanila (mga officemate ko ba)maka awit pa rin ako ng I will survive. And speaking of saving kahit piso di ka ba makapagsubi? Kung ganyan ka siguradong gumagastos ka ng higit sa yong kinikita. Very bad dahil di ka marunong mag prioritize.

Ang father ko parang ganito ang mentality. Pero hindi ko sila tinolerate. Hindi ako madamot, if they are really in need may nakatabi ako para sa kanila, yon e para sa pagkain at gamot lang beyond that once in a year ko cguro lang kayang ibigay. May mga anak din ako na priority ko ngayon at tinuturaan ko rin cla sa value ng money thru pagtitipid(patay TV pagpahingahin,ilaw patayin wag bukas lahat,tubig … pagsisinop -wag sayangin pagkain..at pagiging praktikal(pag b-day ni 4 years old pili sya kung laruan o party (my kids are 4 and 2 huh!)pag laruan konting handa lang good for the immediate family, pag party ala gift.Hirap buhay talaga. Buti na lang tinulungan ako ng kantang “Ako ay ma lobo”..sayang ang pera ko” Isa pa training din ito sa decision making ng bata.

Ni: utakmunggo

utakmunggo — Wed, 03 Sep 2008 11:01:24 +0000

tapos ang ayaw ko sa ugaling pinoy ay iyong tinatawag na sense of entitlement. tipong kapag may kamaganak na nakakaangat o nasa ibang bansa eh daig pa ang linta sa kakasipsip. tapos kapag walang maibigay yung sponsor, ang daming salita.. o di kaya kulang pa rin ang bigay. ipakain mo man ang kanang kamay mo kulang pa rin.

sana tubuan sila ng sipag at maisip naman nilang nakakabigat sila sa kapwa. hindi naman masamang humingi ng tulong, basta wag lang yong tipong iaaasa mo lahat sa ibang tao.

ayoko rin sa lahat yung anak ng anak wala na ngang makain at pang-tuition yung mga naunang anak eh gawa pa rin ng gawa. SSSSSSUUUUUSSSSS!!!

Ni: wei vines

wei vines — Wed, 03 Sep 2008 09:28:08 +0000

si mang pandoy yung ginamit ni FVR diba? sa SONA noon? taena, naawa ako nung maski nasa kabaong na siya, evident pa rin na mahirap siya..hahayy