si opa (ang tawag namin sa aking father in law)
ay isang sundalo nung World War 2
sabi nya,
libo- libong bangkay ang nakita nya,
kung ano anong klaseng naramdaman nya,
pero nung nakita nyang wala ng buhay
si oma (ang tawag namin sa aking mama in law)
sa kama nila kagabi
yun daw ang pinakamasakit sa lahat.
ang dating sundalo, umiiyak.
si kengkay, nakikisabay
Kengkay and Family!
Condolence! May Oma rest in peace.
God bless Opa! God bless you all!
Our deepest sympathy and prayers!
Comment ni Sofie — Oktubre 13, 2008 @ 5:56 hapon |
kondolens na lang po…
Comment ni vhonne — Oktubre 13, 2008 @ 7:03 hapon |
Deepest sympathy to Opa, your husband and entire family.
nakakalungkot
Comment ni Thess — Oktubre 13, 2008 @ 7:32 hapon |
Love at pagmamahal.
Comment ni reyna elena — Oktubre 13, 2008 @ 8:35 hapon |
condolens po ate and to your family.
Comment ni mhar — Oktubre 13, 2008 @ 10:18 hapon |
condolence
Comment ni MC — Oktubre 13, 2008 @ 10:37 hapon |
My condolences to your family kengks. Gaano katapang at kalakas ang isang tao, losing a wife or husband is losing a half of you.
Comment ni sonnetshaven — Oktubre 14, 2008 @ 1:04 umaga |
Condolence po to you mommy kengkay, to dadi kengkoy and to the rest of the Family…
Comment ni binx — Oktubre 14, 2008 @ 1:14 umaga |
*just a pat in your back…
Comment ni R.J. — Oktubre 14, 2008 @ 1:38 umaga |
Condolence sa inyong pamilya.
Ang mawalan ng isang minamahal, lalo na ng kabiyak ay isa sa pinakamasakit na maaring mangyari sa buhay ng isang tao.
Comment ni Ces — Oktubre 14, 2008 @ 2:28 umaga |
condolences mami kengks
Comment ni pusa — Oktubre 14, 2008 @ 3:40 umaga |
hello… got a tag for bloggers all over the world and that includes you my friend.. hope you could tag along… its almost a hundred now… see you on the list
its HERE – I feel okay tag – quotes from bloggers all over the world
Comment ni Ifeelokay — Oktubre 14, 2008 @ 5:25 umaga |
nakikiramay ako sa buo nyong pamilya mommy k. kahanga-hanga ang naging pagsasama nila opa at oma ninyo. hanggang sa pagtanda magkapiling at natutulog pa rin sa iisang kama.
Comment ni utakmunggo — Oktubre 14, 2008 @ 7:37 umaga |
condolence po sa iyo at sa family mo ms kengkay!
Comment ni yhen — Oktubre 14, 2008 @ 7:46 umaga |
condolence
my prayers go out to you and your family
bilib ako sa mga war vets
sila ang pinagseserbisyuhan ko ngayon sa trabaho
Comment ni raft3r — Oktubre 14, 2008 @ 8:03 umaga |
Nakikiramay po ang buong Blogosphere.
Comment ni kirksydney — Oktubre 14, 2008 @ 8:27 umaga |
ahhhhhhhhhhhhhhhhh.
well thats life you know.
we have to reduce people around.
Well just be happy for them, cause the have already done their part.
Comment ni tina — Oktubre 14, 2008 @ 9:37 umaga |
aw. pati ako naiyak..
condolence…
Comment ni chochai — Oktubre 14, 2008 @ 10:34 umaga |
condolences ate kengks. *hugs*
Comment ni iris — Oktubre 14, 2008 @ 12:07 hapon |
Condolenz po =(
Comment ni Taong Grasa — Oktubre 14, 2008 @ 1:06 hapon |
ramdam ko yung sakit dito…
condolence po.
Comment ni taps — Oktubre 14, 2008 @ 1:15 hapon |
our condolences to you and your family, kengkay
Comment ni sheilamarie — Oktubre 14, 2008 @ 3:33 hapon |
My deep sympathy to you and your family. My respect to Oma. God bless.
Comment ni roni — Oktubre 14, 2008 @ 5:31 hapon |
condolence po kengkay.
Comment ni gmac — Oktubre 14, 2008 @ 5:35 hapon |
[...] sa iyak nya… ang dating sundalo, bumalik ang [...]
Pasa ni 60 years « Kwentong Kengkay — Oktubre 14, 2008 @ 6:11 hapon |
I think nothing will prepare us kapag kaanak na ang nasaktan or nawala. I never realized that I really cared so much sa mga anak ko nang ma-aksidente si pangalawa. Nang makita ko na hanging by a thread ang daliri niya ay napaiyak talaga din ako.
The best thing about ending is there are reason for celebration–the life that one had lived. condolence… celebrate oma’s life.
Comment ni Jim — Oktubre 15, 2008 @ 12:49 umaga |
ay ate kengks.
condolences po.
Comment ni Pao-Pao — Oktubre 15, 2008 @ 6:59 umaga |
sincere condolences to you and your family, mami keng.
hugs to you, to dadi kengkoy and to the kids.
Comment ni chuvaness — Oktubre 15, 2008 @ 7:26 umaga |
nakikiramay kame mommy kengkay. be strong always, pati si opa ha.
Comment ni Neex — Oktubre 15, 2008 @ 9:58 umaga |
kondolens sa inyo.
Comment ni pepe21 — Oktubre 15, 2008 @ 11:36 umaga |
Ate pasensya ngayon lang me nakapag check
condolence po…
Comment ni Gabriel — Oktubre 15, 2008 @ 1:12 hapon |
Condolence po sa pamilya nyo Kengkay. Ingat po palagi.
Comment ni callcentergal — Oktubre 15, 2008 @ 11:00 hapon |
prayers and condolences po…
Comment ni nuel jose — Oktubre 16, 2008 @ 11:16 hapon |
[...] ni opa natapilok lang daw sya ng sapatos [...]
Pasa ni sana matapos na « Kwentong Kengkay — Oktubre 17, 2008 @ 10:40 umaga |
condolences po, mareng kengks, sa inyong buong pamilya. at sana maka-recover na agad ang iyong tatay-in-law
Comment ni taroogs — Oktubre 18, 2008 @ 6:37 umaga |
My condolences to your family.
Comment ni nina — Oktubre 18, 2008 @ 10:31 umaga |
[...] sa totoo lang, na culture shock ako sa mga pangyayari nitong mga nakaraang araw. ibang iba [...]
Pasa ni kapag namatay ako… « Kwentong Kengkay — Oktubre 19, 2008 @ 1:25 hapon |
condelonce po
tama si opa kahit ang taong matagal mong kasama, tabi mo ang walang buhay na comrade, mentor o sino pa man walang kasing sakit kung pamilya mo na ang nawala. Kahit nakapaghanda ka hindi ka parin handa pag-andyan na.
Comment ni kamotenista — Oktubre 20, 2008 @ 8:00 umaga |
[...] @ 6:30 pm hindi ko alam kung papano ako magpapasalamat, sa mga taong nag-iwan ng komento sa ‘dating sundalo’ at sa sumunod pang mga posts ko tungkol [...]
Pasa ni papano ba magpasalamat? « Kwentong Kengkay — Oktubre 20, 2008 @ 6:30 hapon |
Nine days na pala ang post na ito?
Condolences.
Comment ni homebodyhubby — Oktubre 22, 2008 @ 1:49 umaga |
naiyak ako. naalala ko ang tatay ko ng mawala ang nanay ko. we are both trying to be strong for each other. ayoko umiyak dahil baka lalo siya malungkot at mag-alala sa akin. siya din pala ganun – dahil ayaw niya rin mag-alala ako sa kanya.
i know this is late pero, my condolences.
Comment ni bem — Oktubre 27, 2008 @ 2:25 umaga |
[...] yan ang sinasabi ng aking dating sundalo na papa in law kapag naiiwan sya ng mensahe sa aming answering machine. ganyan kasi sila dati kapag dinidismiss sa [...]
Pasa ni schluss, ende « Kwentong Kengkay — Pebrero 20, 2009 @ 7:03 hapon |
Ate Kengs,
Nakikiramay po sa family ninyo. Nawalan din ako ng lolong World War 2 Veteran. Masakit din lalo na kung mabait siya sa iyo.
Comment ni Colegiala girl — Pebrero 24, 2009 @ 3:51 umaga |
[...] susulsulan ko ang mga little kengkays na magpabili ng tsokolate sa tatay nila ;D nagpapasama si lolo e. sempre dahil 88 years old na sya at mahaba ang biyahe, sabi namin e idrive namin sya. [...]
Pasa ni mangapitbahay muna ako « Kwentong Kengkay — Marso 3, 2009 @ 3:42 hapon |