2008 Nobyembre « Kwentong Kengkay

Nobyembre 30, 2008

Paskuhan Village ala Alemanya

Filed under: Oyropa Ko — kengkay @ 2:30 hapon

Pasko na talaga! Lalo pa’t nasindihan na namin ang aming unang advent candle kaninang umaga. Malakas na ang kutob ko na hindi na makakatulog ng maayos ang mga little kengkays dahil sobrang excited na sila!

At sempre pa, sa aming baryo e bukas na rin ang mga paskuhan village ala alemanya. Mga mahigit na sampung booths ito na nagtitinda ng kung ano anong abubot, pagkain, inumin, pang regalo, pang display at kung ano ano pang pagkakagastusan. Maliit lang sya pero ang daming tao po. Tatlong araw lang itong aming paskuhan village. Nagbubukas siya ng mga alas tres ng hapon at nagsasara sya ng alas gis ng gabi. At heto pa po, walang music! As in…Boring ano, hehehe!

At malilibot mo sya ng mga limang minuto! Pero sempre, sikat sya kasi nga kahit na maliit lang baryo namin e may ganyan pa rin kaming pakulo. At least, merong mapupuntahan.

(may karugtong…)

Mga Puna (13)

Nobyembre 29, 2008

naiwan ang pitaka

Filed under: Kwentong Kengkoy — kengkay @ 7:46 hapon

naiwan ni kengkoy ang kanyang pitaka sa bahay nung isang araw.

nakasakay na sya sa tren nung napansin nya. walang pag asang bumalik. mabuti na lang, dala nya parati sa bulsa ng kanyang jacket na suot ang kanyang one year ticket sa tren.

kasi kung wala syang ticket at may mag check (hindi kasi regular ang pag check ng tickets sa mga tren, bus at kung ano pa mang biyaheng public dito e kaya madaming nakakapaglakbay ng libre kahit saan, hehe.) naku, madelay pa ang kanyang biyahe at sempre hassle agad yun. sira agad ang umaga nya. kasi late sya sa opis kapag pinalabas sya ng tren.

pero kung pitaka lang ang maiwan, hindi talaga problema. kasi may baon naman syang pagkain parati (salamat sa kanyang butihing asawa na si ako, ehem). at kung wala man syang baon? mabubusog na sya sa mga libreng patikim kapag pumunta sya sa shopping areas.

ang dami yatang free tastes dito sa alemanya. hindi lang sa pagkain kundi pati na rin sa inumin. malalasing ka ng kakatikim ng wine at beer at kung ano pang juice. mabubusog ka sa mga keso, tinapay, cold meats at kung ano pang chi-chirias. pwede pa ngang mag take home, kung medyo hindi ka mahiyain minsan masusuka ka dahil sa empacho. aba, libre nga di ba, edi take advantage, hehehe.

kaya walang problema nung naiwan nya ang kanyang pitaka.

ako naman, halos parating walang dalang pitaka kapag umiikot ako para sunduin ang mga little kengkays. walang masyadong sari sari stores dito e. walang temptation na gumastos. magdadala lang ako ng pera kapag meron talaga akong bibilhin.

at minsan, kahit na wala akong pera, pwedeng lista muna. minsan nga kahit na kulang pera ko pwede na rin, babalikan na lang. kasi magkakakilala naman kami dito sa baryo namin e. may tiwala sa isat isa. ang galing di ba?

hindi ko maalala kung nakaiwan na ba ako ng pitaka nung asa pinas ako. and hindi ko rin maalala kung ano ang ginawa ko. pero siguro kapag asa bus na ako at kailangang magbayad, magsasabi ako sa konduktor. e ano pang magagawa ko e wala nga akong pera, di ba? sempre pipilitin ko ring magpa kyut para hindi ako itaboy sa lansangan, waaaa

kayo, may kwento ba kayo tungkol sa mga pagkakataong naiwan ninyo ang inyong pitaka?

Mga Puna (11)

Nobyembre 28, 2008

tulong!!!! (updated)

Filed under: Ano Nga Ulit Yon? — kengkay @ 8:18 hapon

eto ang aking update — na fall in love ako at first sight dun sa una pero nung mausyoso ko sya e parang nakakalito yata sya kasi ang daming numero. so nakita ko itong second choice na nagustuhan ko naman dahil ang mura (sale sya!) nya tapos malaki yung mukha at mga numbers nya. yung pangatlo naman e naintriga ako sa hitsura nya, ibang klase kasi e. anong nanalo? yung pangatlo. kasi yun din ang nagustuhan ni kengkoy. at dahil sya ang magbabayad, panalo talaga last but not the least! salamat sa mga bumoto

halpppps.. sa mga taong gising pa at bagong gising na

kaartehan lang tong tanong ko pero sana may sumagot agad. kasi bukas wala ng bisa yung discount na 10% e chipipay pa naman si kengkay, hahaah

gusto ko kasi ng bagong relo ngayong pasko. kasi yung relo kong pang araw araw e waldas na waldas na sya. iba na nga ang takbo nya, pabaliktad na, hahaha. kaya pala parati akong late, hmp! almost eight years ko na rin syang sinamantala.

so ngayon, ibibili daw ako ni kengkoy ng relo para sa pasko. ang sabi ko ibili nya ako ng relo dun sa mura lang tapos may discount pa. naghanap ako sa aking suking tindahan sa internet na parating naka sale. at dahil may discount ako dun e may masaya. pero yung discount e mawawalan na ng bisa bukas kaya naman super panik ako, esp since hindi ko alam kung anong gagawin ko. ngayong gabi lang ako naghalungkat ng mga choices. so tulong naman.

eto ang mga pagpipilian ko. mahilig ako sa malaking mukha ng relos e para hindi ako madokleng. sa tatlong yan, alin ang mas maganda?

so anong boto ninyo? hindi ko sasabihin kung alin ang paborito ko para inyong opinyon talaga.

sige na, pwedeng mag flying voter, hehe

Mga Puna (28)

ang orig na parol

Filed under: Kwentong Kengkay,Pinas — kengkay @ 3:37 umaga

wehehehe, ang kulit ng mga posts ko ngayon ano? paulit ulit. kundi tabo e parol. kainis, hmpf

pero kasi naman bakit yung pampanga parol lang ang pinagmamalaki ko e meron din pala akong imported from pinas na mga tunay na parol. yung original na parol ang sinasabi ko ha. yung parol na project ko dati sa elementary. yung minsan pahabaan pa ng buntot.

ayan ang ebidensya sa itaas. hindi ko yan project, binili ko sila nung 2003 pa. mga dalawang dosenang magkakaibang kulay na parol – dilaw, pula at berde (biglang nalimutan ko daw ang tagalog ng green, kakahiya dahil ilang araw ko inisip!).

binitbit ko sila papunta ng alemanya, pramis! nakalagay sila sa isang malaking kahon na kasing laki ng balikbayan box. o di bah, nabaliktad ang paglipad ng balikbayan box, palabas ng pinas, hehe. nung palabas na nga kami ng immigration dito sa alemanya e pinahinto si kengkoy at super laki kasi naman nung box ano. biglang tumakbo papunta sa kanya yung mga little kengkays, natakot kasi pinahinto si tatay nila e. ayun, nung nakita ang mga bata, hindi na pinabukas yung kahon.

ready pa naman umatungal ang mga bata. yan ang ready na drama namin kapag pinahinto kami sa airport. may i cry sila para mainis yung mga nag-i-inspeckt at hindi na kami kulitin, hehehe. pero sikret sempre yan. at hindi pa naman na-try.

at oo naman, naka display din sila sa aming bahay bahayan. pero sempre, iba naman ang dating ng orig na parol na yan. kapag nakalambitin na sya sa kabahayan e feeling ko may darating na nag-kakaroling.

nga pala, may karoling na ba? e nobyembre pa lang no.

—–

To vanny – alam kong mananatili kang as lovely and as cheerful as can be. am happy that you are okay now. we are praying for your full recovery. you take care, girl.

Mga Puna (16)

Nobyembre 27, 2008

para sa Pinas

Filed under: Kaibigan — kengkay @ 11:51 umaga

Mga kapatid, isang tag na sigurado ko e merong magandang patutunguhan. Sali na kayo. Ang pasimuno nito ay sina DFish at BluePJ.

Gumawa ng isang panalangin na angkop sa paksa ng tag na ito – ang presidential election sa 2010. Basahin ang mga instructions para mas madali

At eto ang aking panalangin sa Maykapal:

…Para sa aming bansang Pilipinas. Maging handa sana ang buong bayan na bumoto para sa isang taong alam nilang gagawa ng mabuti para sa kinabukasan ng bansa at sa mga taong naninirahan dito. At sana ay may isang tao na magiging tunay na lider para sa mas marami. Bigyan sana ng pagkakataong makapagsilbi ng matino ang mga taong nararapat para sa bansang Pilipinas sa 2010.

Patnubayan mo po kami. Amen.

(may karugtong…)

Mga Puna (9)

Bagong Pahina »