may gusto kayong itanong kay kengkay? pwes, kung miyembro kayo ng WPP e si kengkay ang nakaupo ngayon sa mabagsik na tanungan portion sa WPP hotseat.
alam nyo ba, maraming libre dito sa alemanya. napaka-generoso ng mga tao dito, pramis, lalo na kapag may bata kang bibit. at kapag may okasyon? naku, dapat kang maglibot dahil makakarami ka talaga.
number wan – kapag nagpunta ka sa meat shop. minsan papipiliin pa yung mga bata kung ang gusto nila e isang slice ng ham or isang maliit na pack ng gummi bears at kapag gusto pang humirit ng bata, pwede rin
nung isang araw naman, nabusog si kengkoy sa kakatikim ng mga cold cuts dun sa isang meat shop, ang haba daw kasi ng pila, edi para daw di sya ma bore, nanginain sya, hehe
number tu – kapag asa bakery ka. daming slices ng cakes at cookies na libre tikim. at minsan, may libreng lobo pa para sa mga bata
numer tri – sa halos lahat ng shopping malls, kapag nakita nilang may kasama kang bata, meron silang surprises agad na bibigay, kahit na hindi ka namili – candies, lollipops, lobo at kung anu-ano pa.
number por – sa mga cosmetik at perfumeries naman – dami ring libreng samples. lakasan mo lang loob mo na humingi at gandahan mo ang drama mo, am sure makakaipon ka ng supply para sa buong buwan, hehe
number payb – sa mga grocery stores, pinamimigay nila minsan yung mga laruan na hindi nabebenta, as in.. libre pa minsan pumili ang mga little kengkays (suki kasi kami).
number siks – sa mga discount stores, (discount stores na yan ha) minsan may nilalabas silang mga gamit na ‘FREE’ ang nakatatak. as in, sugod mga kapatid ang drama kapag ganyan. sempre dapat ikaw ang mauna. dati ang aga kong nag shopping, aba, nakita ko free yung wall papers, as in ang daming rolls. may i getching ako, nahiya pa ako, tingin tingin pa ako sa paligid kung may nakakakita, baka kasi mapagkamalan akong kawatan ano.. tatlong rolls lang dinampot ko. aba may dumating na turkish gurl, as in, shock ako kasi yung buong timba nung wall papers e inuwi nya, waaaaa.
number seben – kapag may promo, super promo talaga. pero hindi sila mag advertise ha, dapat suwertihin ka talaga. isang araw nag shopping kami sa isang malaking department store na parang bodega sale ba – aba, lahat ng items, except food, e buy one take one! edi grab talaga kami. super, hindi na magkasya yung napamili namin sa kotse, yung supply na yon e nagtagal sa amin ng halos kalahating taon, pramis yan.
number eyt – kapag may special occasion, ispesyal talaga. daming libre, daming regalo. mabubusog ka sa libreng pagkain, sa libreng inumin, sa libreng free samples, sa libreng papremyo. minsan ang gagawin mo lang e bubunot ka tapos may premyo ka na, galing di ba? kahit ilang beses ka bumalik, kung kapal muks mo, okay lang, hahaha
number nayn – kapag tungkol sa mga project ng mga bata, daming libre din. nung bumisita ang kindergarten ng panganay ko sa bangko, alam nyo bang binigyan sila tig-iisa ng 5 euro na certificates? pwede nilang ideposito yun sa bangko. ah basta, sa lahat ng binisita nilang lugar, meron silang mga inuwing surprises. tapos ngayong magpapasukan, lahat ng tu-tuntong ng grade one e nakatanggap ng gift certificates sa mga shops na andito sa paligid namin. as in ang daming regalo na naman!
number ten – para sa mga mga grade one ulit, may pinamigay na school bags na may laman na kung ano anong surprises yung isang suking tindahan namin. nakita ko yung isang nanay na alam ko namang malalaki na yung mga anak nya, kumuha ng dalawang school bags, (kanya kanya kasing kuha e, kumbaga, let’s be honest, ganun) tapos lumapit yung asawa nya, kumuha ulit ng dalawa. huh? ibang klase rin minsan ano, hehe. so sabi ko kay kengkoy, dapat meron din si panganay natin kasi mag grade one na rin sya e ngayong pasukan. so tinanong namin sa cashier kung pwedeng kumuha rin, at nag oo naman ito. nakita nya si bunsoy ko na parang naiiyak ba sa inggit — sabi nya, bigyan din daw ng isa si bunsoy para fair – galeng di ba? at yung dalawang mag asawang unfair? hay, kalimutan na natin, minsan may mga ganyan, generoso din sa kaswapangan, hehe
ay sample pa lang yan, basta sa librehan, over talaga dito sa alemanya. pero may nakausap akong pinay na asa kabilang baryo, sabi daw nya, hindi daw ganun ka-generoso ang mga aleman sa baryo nila! huh, shock ako kasi dito sa baryo namin, sobra sobra talaga. o baka naman sinuswerte lang talaga kami, ehem
pero sempre, sinasabihan din namin ang mga little kengkays na huwag tumanggap ng kahit na ano sa mga strangers — maliban na lamang kung kasama nila kami.



Sa totoo lang, nagsimula ang aming
well preserved sand dunes! Ang ganda.. kuha yan ng mga alas singko ng madaling araw. Oo, gising pa rin kami. Sobrang excited ba naman e
