Kwentong Kengkay

Setyembre 1, 2008

nakakahiya si kengkay

alam nyo ba, hiyang hiya ako sa buhay ko?

kahapon meron kaming bisita dito sa bahay, huling hirit sa barbekyuhan nina kengkay at kengkoy. mga kaibigan ni kengkoy na mag asawa at may dalawang anak. napunta ang usapan sa bakasyon.

sabi nila balak daw nila pumunta sa florida, US sa sunod na summer break ng mga bata. sabi ko naman naku pang retirement yung place na yun, tapos biglang hirit ko, punta na lang kayo sa pinas! mas maganda dun!

sempre, binenta ko na ang pinas, ako yata ang goodwill ambassador ng pinas dito sa aming baryo sa alemanya :) sabi ko marami silang pwedeng puntahan — palawan, boracay, guimaras, batangas, bohol, etc. sabi ko meron tayong 7,100 islands kaya di sila mauubusan ng pupuntahan.

gusto daw nila yung may halong kultura. as in dapat may bisita sa mga historical places, sa mga cultural heritage at kung ano ano pang chika, sabi ko, marami ring kaming ganyan. isip ko agad ang fort santiago, ang las pinas, ang laguna, at sempre sa halos buong bayan sa pinas e may kulturang masasabi.

at sabi ko, masarap ang dagat sa atin kasi kahit na anong lamig, mainit pa rin ang tubig dagat. yan ang pinag kaiba ng dagat natin sa karagatan ng asya, alam nyo ba yun?

so, gusto na nilang pumunta ng pinas. as in excited na rin sila. puntang punta na rin sila sa pinas. sabi ko, antay lang at kukunin ko yung libro tungkol sa pinas para makita nila kung gaano kaganda talaga.

ayun, bumalik ako sa kanila ng walang dalang libro, waaaa.

akalain ko bang wala pala akong libro ng pinas? marami akong tagalog na libro, tulad ng kay jessica zafra, pugad baboy, kulam sa pag-ibig, etc pero walang mga libro na tungkol sa kagandahan ng pinas. yung kaisa isang libro e hiniram daw nung ka opisina ni kengkoy na tatlong taon na yang hindi pa binabalik, at hindi pa rin yun nakakarating sa pinas ha… sabi ko kay kengkoy, bawiin na agad yung libro, ora mismo.

kainis, hiyang hiya talaga ako sa balat ng lupa na wala akong mapakita. sa sunod na uwi ko ng pinas mag-hoard ako ng libro na tungkol sa kagandahan ng pinas. o baka may gustong mag donate, hehehe

Agosto 13, 2008

Sira

Filed under: Dito sa Amin,Europe,Hmmp,Oyropa Ko — kengkay @ 10:33 umaga

Sira na sya, waaaa! Kainis, kung kelan gusto kong matapos ang lahat ng labada bago kami magbakasyon e bumigay naman itong aming washing machine kahapon.

Na shock pa nga ako kasi gumising ako ng maaga, para simulan ang labada – tapos mga alas onse, habang nanonood ng telebisyon ang mga little kengkays e nagreklamo si panganay ko na wala na daw tao yung tv. Sabi ko baka dahil sa ulan. Bumaba ako sa basement para tingnan yung labada — ngek, ang dilim! Walang kuryente. Shock ako kasi ang alam ko nanonood ng tv ang mga little kengkays sa taas tapos nakabukas yung computer e. Pano nangyari yun?

Tinawagan ko agad si kengkoy na sinabing — siguradong nasira na yung washing machine. At kaya walang ilaw sa ibaba e dahil automatically nag shut off yung main switch dun dahil baka sobrang init na nung machine, to prevent fire at kung ano pa man. Aba, hindi ko alam yun ah. Mabuti na lang pala at meron kaming ganun, kundi… hay ayaw ko ng isipin pa.

Ginawa ko, switch on ko ulit sya tapos sinukan kong -i on ulit yung machine, wala na talaga. Sira na sya. Pero yung tv namin, okay na ulit. Kaya pala walang tao e dahil nga yung cable nun e galing din sa ibaba. Ngayon ko lang nalaman ang mga pasikot sikot dito sa bahay namin, ano ba yun!

So pano ang aming labada? Pilit kong naghanap ng batis, at eto lang nakita ko… dito

baka mag amoy malansa naman yung aming mga labada, waaaa!

Ang solusyon? Hay, edi gastos po! Bibili kami mamya ng bagong machine. Hindi uso dito magpagawa lalo nat wala ng warranty. Kasi po, kapag nagpagawa ka, ang bayad mo e 200 euro, at ang bagong machine? mga 300 euro ang pinakamura; kapag may sale pa baka may makuha ka pang 200 euro or less.

Sino may gustong washing machine? Kung kaya nyo i-repair, sa inyo na lang, hehe. Ayun, nakatambay sya sa garden namin at nag aantay ng magyayaya sa kanya sa bagong bahay :)

Agosto 4, 2008

kapag mahal mo

eto si kengkay, nag blog dahil nagpumilit maglabas ng sama ng loob kahit na may sakit…

pasensya na at talagang wala pa rin akong oras mag blog hop at sumagot sa comments dahil nga may sakit ako na nataon namang may family emergency nga at dahil na rin sa sinabi kong family emergency na ngayon e family emergencies na po.

alam nyo, dahil sa family emergency na yan; nakikita ko talaga na maganda ang pagiging family oriented ng pinas. dahil dun sa atin, kapag may emergency, nagkakaron ng pagkakaisa; yung mga magka-away nagkakabati pa nga dahil sa mga ganyang sitwasyon.

pero dito, alam nyo? nasusuka na ako.

kaya siguro ako nagkasakit dahil sa stress na nararamdaman ko dahil sa mga nangyayari dito sa kapaligiran ko. alam nyo yon? imbes na magkausap ng matino para maayos ang emergency na naging emergencies na nga, nagbabangayan at hindi man lang magkausap ng matino.

ang hindi ko maatim e pati itong mga little kengkays ko e super affected na sa mga nangyayari. yun bang feeling ko e hindi nila dapat maranasan ang mga ganitong pangyayari dahil may mas matinong pwedeng gawin.

dahil ang alam ko, kapag mahal mo ang isang tao, andun ka dapat para sa kanya. kapag mahal mo ang isang tao, ang iisipin mo ay para sa kabutihan ng taong yon. kapag mahal mo ang isang tao, mamahalin mo sya kahit na anong nangyari o nangyayari sa kanya.

kaso hindi ganyan nakikita ko dito sa mga taong akala ko e nagkaron ako ng right na tawagin silang ka relasyon dahil sa nagkataong pareho na kami ng pangalan… kasi iba ang tingin ko sa mga ginagawa nila ngayon sa mga taong mahal namin sa buhay.

nakakasuka!

ibalik nyo ako sa pinas, ibalik nyo ang sa bayan na kahit na hindi ko kapamilya e alam kong gagawa ng paraan para maging matino ang buhay ko kapag may emergency, hindi katulad dito na may emergency na nga e lalo pang mag in-arte para maging emergencies…

maganda talaga sa pinas, maniwala kayo.

Hulyo 9, 2008

makabagbagdamdaming mga tanong

Filed under: Ano Nga Ulit Yon?,Aruuuhh,Hmmmm,Hmmp — kengkay @ 6:52 umaga

Ano ang una mong i-empake kapag alam mong dalawang buwan na lang at maglilipat bahay at bayan ka na? As in hindi ka na babalik sa dati mong bahay kundi para na lang magbakasyon?

Yan ang makabagbagdamdaming tanong sa akin ni kengkoy nung isang araw.

Huh? Bigla naman akong nagpanic! Kabog ang aking dibdib.

As in naghalunggat bigla ako sa isipan ko kung ano pinaka-importanteng bagay na dapat kong dalhin. Pero bigla namang sumingit sa isip ko yung mga bagay na may sentimental value sa akin. Na nginusuan naman nung mga bagay na practical. Na pinasintabi naman nung mga bagay na mahal ang bili at baka mas mahal bilhin sa sunod na bayan. Ay ewan ko! Hindi ko talaga alam.

Kaya ang sagot ko kay kengkoy eto: ‘wala akong dadalhin kundi mga damit lamang.’ O di ba winner yung sagot ko! Kunyari praktical pero ano ka, kasi hindi ko talaga alam kung alin ang dapat i-empake!

Kahit na parang biglang may sumuntok sa puso ko na nagsabing: eng-eng ka talaga kengkay e papano yung mga dekorasyon mong ibinili ng papuslit kay kengkoy? Mababasag lang yon! Papano yung mga librong kinukulekta mo? Ibebenta ko sa ebay. At kung ano-ano pa, ngayon pa lang sumasakit na ulo ko, waaaaa. Kung pwede lang bang ibalot yung buong bahay at ilipat sa bagong bayan edi mas masaya. Bayanihan baga! Kaso mo mahirap yata yun dahil may parte ng bahay na nasa-ilalim ng lupa e, hahaha.

Pero si kengkoy may ready na sagot: tuwalya, bed sheets, pillow cases — hmpf, at balak pa kamong dalhin pati yung kama namin! Eto lang masisiguro ko, kapag sakaling maglipat bahay o bayan man kami – siguradong mahabang awayan at diskusyunan kung alin ang dapat dalhin, dapat iwan, dapat ipamigay, dapat ibenta, dapat ipamana at kung ano pang dapat dapat!

Kayo, ano ang una nyong iempake kapag magbabagong bahay at buhay kayo?

Hunyo 11, 2008

asar ako

yup, asar ako kaya tamad ako mag blog dahil dito

yung pagcompose kasi ng sulat ang umiikot sa utak ko – compose, delete, edit, ganun ba pero dahil sa asar pa ako hindi ko sya mabuo ng tuluyan. gusto kong balikan at bigyan yung ale ng isang sentimo pambayad dun sa nginatngat ni bunsoy ko pero dahil asar nga ako, di ako pwedeng gumalaw at baka kung ano pang mangyari.

hayyyy… buhay… pero bukas tapos na tong asar ko, hindi na ako dapat apektado, dapat lang at nakakawala ng beauty ang ma-asar.

Bagong Pahina »

Theme: Rubric. Sumulat ng Blog sa WordPress.com.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 64 other followers