Kwentong Kengkay

Agosto 4, 2008

kapag mahal mo

Filed under: Dito sa Amin,Hmmp,Mabait ang Pinoy,Maganda ang Pinas,Masarap sa Pinas,Oyropa Ko — kengkay @ 10:13 umaga

eto si kengkay, nag blog dahil nagpumilit maglabas ng sama ng loob kahit na may sakit…

pasensya na at talagang wala pa rin akong oras mag blog hop at sumagot sa comments dahil nga may sakit ako na nataon namang may family emergency nga at dahil na rin sa sinabi kong family emergency na ngayon e family emergencies na po.

alam nyo, dahil sa family emergency na yan; nakikita ko talaga na maganda ang pagiging family oriented ng pinas. dahil dun sa atin, kapag may emergency, nagkakaron ng pagkakaisa; yung mga magka-away nagkakabati pa nga dahil sa mga ganyang sitwasyon.

pero dito, alam nyo? nasusuka na ako.

kaya siguro ako nagkasakit dahil sa stress na nararamdaman ko dahil sa mga nangyayari dito sa kapaligiran ko. alam nyo yon? imbes na magkausap ng matino para maayos ang emergency na naging emergencies na nga, nagbabangayan at hindi man lang magkausap ng matino.

ang hindi ko maatim e pati itong mga little kengkays ko e super affected na sa mga nangyayari. yun bang feeling ko e hindi nila dapat maranasan ang mga ganitong pangyayari dahil may mas matinong pwedeng gawin.

dahil ang alam ko, kapag mahal mo ang isang tao, andun ka dapat para sa kanya. kapag mahal mo ang isang tao, ang iisipin mo ay para sa kabutihan ng taong yon. kapag mahal mo ang isang tao, mamahalin mo sya kahit na anong nangyari o nangyayari sa kanya.

kaso hindi ganyan nakikita ko dito sa mga taong akala ko e nagkaron ako ng right na tawagin silang ka relasyon dahil sa nagkataong pareho na kami ng pangalan… kasi iba ang tingin ko sa mga ginagawa nila ngayon sa mga taong mahal namin sa buhay.

nakakasuka!

ibalik nyo ako sa pinas, ibalik nyo ang sa bayan na kahit na hindi ko kapamilya e alam kong gagawa ng paraan para maging matino ang buhay ko kapag may emergency, hindi katulad dito na may emergency na nga e lalo pang mag in-arte para maging emergencies…

maganda talaga sa pinas, maniwala kayo.

Mayo 5, 2008

Tuwad Tuwad

Filed under: Dito sa Amin,EBihan,Europe,Kaibigan,Kwentong Nanay,Mabait ang Pinoy,Oyropa Ko,Panlasa — kengkay @ 8:36 umaga

Naki-pag EB ako kahapon sa isang mommy blogger na taga-Alemanya rin. Hindi pa kami matagal na nagpapalitan ng kuro-kuro sa aking nanay blog pero dahil nagka-chikahan na kami sa telepono at nagkapalitan na ng address; keri na rin yung EB. E kasi naman ang lapit lang balay nya dito sa amin e.

Especially since kawawa naman si kengkay dito kasi ang halos ka chika lang e ang kanyang mga ka-blag :D Masarap naman na may ka chika ng harapan di ba? So plano, plano. Calling calling. Comment comment. At finally, nagkatagpuan din. Dahil pareho kaming takot mag drive; sinali na namin ang buong pamilya sa EB.

Dun kami nagkita sa kanyang balay, medyo nahiya pa nga sya kay kengkoy dahil maliit lang daw bahay nya. E sabi ko naman kay kengkoy pa sya nahiya e marunong nga gumamit ng tabo si kengkoy, kowboy yang asawa ko. O ayun, pumayag din. Nagkaligaw ligaw man, nagkakitaan din.

O bakit naman tuwad tuwad ang taytol ng post ko? Kasi kwentuhan kami tungkol sa disiplina sa mga bata. Sabi nya, nung maliit daw ang mga anak nya; kapag nagagalit sya, pinatutuwad nya yung mga bata – ready yung pwet para paluin nya. Sasabihin daw nya: ‘tuwad, tuwad’ – naku, yung panganay nyang anak na lalaki e magiging behave agad. Yung anak naman nyang babae, tinatakbuhan lang daw sya, hahah. Natatawa ako kasi si Kim, yung anak nya, 16 years old na pero until now hindi daw nya makalimutan yung ‘tuwad tuwad’ ng nanay nya :D

At sempre, may leche flan sa hapag kainan. Ang sarap po talaga. Hiningi ko nga yung recipe kasi hindi daw sya gumamit ng condensed milk (iba kasi ang condensed milk dito e, malabnaw din katulad ng evaporated milk); regular milk lang daw ang gamit nya. Masubukan nga. At ang matindi nito, meron kaming take out, hahaha. Feeling ko nakipyesta ako dahil sa dami ng pabalot. E sino naman akong tatanggi di ba? Tao lamang ako na may sikmurang hindi aangal :D

Eto pa ibang photos. Sempre sa sunod, kami naman ang taya.

Abril 27, 2008

Salamat, Dru!

Filed under: Duon sa Amin,Kaibigan,Kwentong Kengkay,Mabait ang Pinoy,Magaling ang Pinoy,Uncategorized — kengkay @ 6:04 hapon

Asan ka na, Dru? Pasasalamatan pa naman kita dito sa regalo mo sa akin. Binisita kita dun sa blog mo, ang huling post mo e nung March pa. Hindi pa naman matagal kasi April pa lang ngayon e. Hiatus ka ba? O naka-bakasyon?

Di bale, basta salamat. Nagulat ako sa regalo mong ito. Alam kong medyo nagparinig ako ng konti, para makamit itong regalo mo na ito, pero alam ko rin na dahil magaling ang iyong mga kamay; madali mo lang ding ginawa ito. At sempre, isa kang galing pinoy! Mabuhay ka.

Yun nga lang, sempre na miss ka na rin namin. Lalo na dito sa WP-Pinoys group natin. Bisita ka dun, meron tayong pa-kontes na WPP Gives Back. Check it out!

At isa pang pakulo para sa mga miyembro – Hirit ng WPP, Birit Ninyo. Kung meron kayong writer’s block, silipin ang ating thema para sa month of May dito. Sali na! O ayan, biglang nagpatalastas pa ako!

Pero hindi nga, Dru, asan ka na? Salamat sa pagkaganda-gandang guhit mo!

Abril 2, 2008

Pangalawang EB photos

Filed under: Duon sa Amin,Kaibigan,Kwentong Kengkay,Mabait ang Pinoy,Masarap sa Pinas,Pinas — kengkay @ 7:14 hapon

Ayan na, pangalawang installment ng aking mga EB photos. At ang kasunod na ito ay ang ka-EB naming si:

Si Jollibee, hahaha! Oo naman, nag Jollibee party nga kami di ba kahit na walang may berdey kasi nga, fan ang mga little kengkays ni Jollibee e.

At sempre, pagkatapos ng Jollibee party namin e medyo nagpahinga lang ng konti dahil itong isa kong tita na biglang nawala. E alam naming darating sya pero hindi nakarating sa party; so baka naman sa hotel dumiretso; waiting talaga kami.

O ayun, nung nagkita kami e ang hinahanap na hotel daw e Hotel Austria — ehem, pwede naman di ba, kasi sa Astoria Hotel kami nakatira di ba, hahaha. Kaya naman pala ikot sila ng ikot sa Ortigas. Wrong spelling wrong! Hmp :D

At dyaran, ang sunod na ka-EB ko e ang mga sikat na bloggers ng sinambayang Pinoy. Teks kami ng teks kasi medyo late ang dating nila, akala ko nga e hindi pa matutuloy, hehehe. Pero sempre, tuloy na tuloy pala, medyo may nadagdag lang dun sa mga nakipag-EB. O ayan ang sample emote: Hindi yung gurl na nasa unahan, kundi yung naka posing sa palengke ng Dampa sa Libis. Kilala nyo sempre sya, ang pinakaseksing blogger (second lang ako, ehem!); si Maru! At talagang ang ganda ng posing nya sa harap ng mga tahong!

At naku, eto ang mgs group shots

ng mga naka-EB ko nung gabing yon: maru, def, koreanmine at selvo.
Pasensiya na at mahiyain talaga si def e. Para ngang gusto ko pang mag-paalam kung pwede kong i post itong mga pictures na ito pero dahil april fool’s nga di ba, may i fool each other na lang tayo, hahaha. Ang sarap ng pagkain sa Dampa, grabe, busog na busog kami. Fresh seafood, walang ganyan dito, waaaah! At may baon pa kamo. Kund pwede lang ibaon dito sa Alemanya yon, hayyy. At ang Maru, may I tapon ng I love you’s sa mga waiters, ano ba yun, ahahaha. Si kengkoy baliw na baliw! Ayan tuloy, pinikturan ni kengkoy ng solo at hahanapan daw sya ng fafa sa Alemanya. At selvo dun sa Pugad Baboy na libro, ninanamnam ko pa rin sya hanggang ngayon! Salamat! Kita nyo naman, si selvo e may dalawang chicks! At ayan ang beauty ni Maru, sana paglaki ko maging kasing seksi ko rin si Maru, weeee! Salamat ulit mga kaibigan. Sa uulitin!

Nga pala, eto yung mga kasama ko sa unang EB photo.

Enero 14, 2008

Nakakatulog ka kaya ng mabuti?

Filed under: Ano Nga Ulit Yon?,Duon sa Amin,Kaibigan,Mabait ang Pinoy,Paki Lang,Pinas,Seryus — kengkay @ 2:58 hapon

Wala lang, gusto ko lang ipasa dahil baka may tamaan at biglang makonsyensya.Kung sino ka man na tinutukoy dito sa kwentong ito, sana matuto kang mag asal tao..At kung hindi man tutoo ang kwentong ito, alam kong maraming mga pangyayaring ganyan sa lipunan. Sana medyo magisip isip tayo; makakatulog ka kaya ng mabuti kung tinakbuhan mo ang aksidenteng ikaw ang may sala at alam mong may buhay kang sinira at may pamilya kang binagabag? Ewan ko lang pero para sa akin, isang malaking daan yan para mabaliw ng konti; isang paraan yan para hindi ka patulugin ng iyong konsiyensya. At kung hindi ka man lang nagambala sa mga ginawa mo, nakakatakot ka… baka hindi ka na tao kundi isa ka ng halimaw.

This was forwarded to me by a friend.

=====

Hi friends,
Before I forget–happy New Year!
It’s very seldom that I do this–send a mass email to practically everyone in my address book, the egroups I’m part of, etc. I just need to tell this story, and I hope you find the time to read it through until the end. It made such an impact on me that I was compelled to write it down, to do something–even if that something is just to forward this story to everyone I know. It was the only way I could think of to do anything remotely constructive to respond to Mang Jaime’s story.
Thanks for your time, and your friendship.
PJ

(may karugtong…)

Naunang Pahina — Bagong Pahina »

Theme: Rubric. Sumulat ng Blog sa WordPress.com.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 71 other followers