Tanong ni Reyna Elena:
“What made you decide to work abroad and where?
Hindi ako ang nagdesisyon, yung dati kong boss. Dati akong writer/editor ng isang publication firm sa may Maynila. Marami silang magazines na ginagawa sa Maynila at may tourist magazine din ang aking bossing sa Thailand kung saan talaga sya naka-base. Sabi nya isang araw, ‘o Kengkay, napag-isipan kong dalhin din kita sa Thailand.’
Or, what made you decide to leave the Philippines
Kaya naman ako nag-OO ng hindi nagtatanong kung anong daratnan ko sa Thailand, kung anong dapat kong malaman at hindi malaman, kung magkano sweldo ko, kung saan ako titira, etc — ay para makalimutan ko ang aking soul mate na bumiyak ng puso ko na nagta-trabaho din sa mismong building kung saan andun ang publikasyon. Small world talaga minsan, tsk tsk. Ayaw ko ng linisin ang mga patak ng dugo kapag nagkakasalubong kami sa corridor, aguy 
Pero sempre, andun na rin yung libreng adventure. Imagine, mag abroad ka nga. Sempre ikaw bayaw ng ticket mo, ng hotel mo, etc. Pero kapag job offer, kapag swerte ka, kasama na lahat yon. Sa huli ko na naisip na oo nga ano, may pera din pala kapag nag-abroad ako. Pero hindi ko nga inusyoso ang sweldo ko at ang mga arrangements ko di ba?
Mabuti na lang at hindi kasi disappointing ang datung. Muntik na akong maglugmok sa shock nung malaman ko kung magkano ang sweldo ko. Mas mayaman pa ako sa pag freelance ko sa Maynila, waaaa. Pero kasi libre naman ang bahay at kuryente at tubig — at walking distance lang ang opis sa apartment, pwede na rin plus mura ang mag grocery, mag shopping, tumambay sa mga bars at kumain sa mga karinderya. Ang naging dahilan kung bakit nalimutan kong karampot lang ang sweldo ko ay dahil libre akong gumagala sa buong Thailand at naka hotel pa si ako, sempre. Kasi nga, writer/editor ng tourist magazine, daming perks.
Yun nga lang, ang pamilya ko sa Pinas, akala yata nila e sumusuka ako ng pera nung asa Thailand ako. Kasi nga, abroad e. Akala nila kapag humingi sila ng pera e maraming akong extrang iaabot sa kanila. Hindi nila alam e minsan nilagang mais lang ang pagkain ko dahil kailangan nila ng pera sa Pinas. At minsan naglalakad ako ng dalawang oras dahil wala na akong pamasahe dahil pinadala ko na yung sweldo ko pang tuition. At karamihan e nangangatok ako sa mga kaibigan ko dahil wa na laman bulsa ko, sumasakit na tyan ko sa gutom, at halos mawalan na ako ng ulirat dahil hindi ko na alam ang gagawin ko.
Pero sempre, ipapa-alam mo ba yon sa kanila? Hindi ano. Kapag umuwi ka ng Pinas ikaskas ko rin yung credit card ko to da limit para lang hindi sila mapahiya na yung galing sa abroad nilang anak e isang kahig isang tuka lang pala. Sempre, ang bakasyon sa Pinas ang highlight ng aking pag abroad kaya dapat masaya. Kaya pagbalik ko sa Thailand, tipid na naman — nilagang mais ulit! Pero wala sa akin yon, basta okay lang ang pamilya ko sa Pinas kasi naisip ko, kapag natapos sila, sila naman ang taya.
At sempre, maganda rin naman naging desisyon kong umalis ng Pinas dahil sa Thailand ko nakilala si Kengkoy.
and do you still intend to go back and why?
Sa ngayon, nagbabakasyon kami every two years; dahil gusto ko rin namang makalibot din sa Oyropa in between. Babalik kami sa Pinas. Kung ibibigay ng tadhana, sana sa lalong madaling panahon. Sana maayos yung aming nililigawang bizness para matupad ang aming pangarap na sa Pinas na maglagi.
Bakit kanyo? Kasi mas masarap po sa Pinas kahit anong news pa ang naririnig namin tungkol sa kanya. At hindi lang ako ang nagsasabi nyan, pati si Kengkoy. At alam ninyo? Tama naman si kengkoy e. At ang mga little kengkays? Mas gusto rin nila sa Pinas kasi daw kapag asa Pinas sila pwede silang maglikot sa sasakyan ng hindi naka strap sa kanilang car seats. Atsaka marami silang kalaro. Atsaka pwede silang maligo sa ulan. Atsaka magkakaron sila ng tagaligpit at tagalinis ng kwarto nila, sa ngayon kasi e yun ang kanilang gawain, hehe.
FINAL QUESTION: Are you happy where you are now?”
Kung nasaan ang pamilya ko, happy ako. Pero dahil may pamilya rin ako sa Pinas… e kaya nga balak namin sa Pinas na maglagi, di ba?
